Home » Activiteiten » Leespanel » Boekrecensies » De Genadigen

De Genadigen

Gepubliceerd op 18 maart 2021 om 15:03

Recensie door Robin: De Genadigen van Margaret Owen 

Op het moment dat ik het boek zag had ik niet meteen het gevoel van dat is een super leuk boek.
Ook nadat ik de achterkant had gelezen wist ik niet of het boek iets voor mij was. Maar na de eerste
paar hoofdstukken was ik helemaal om, en las het boek heel snel uit.


Ik vind het boek echt geweldig omdat het vol fantasie zit. Van verschillende kasten met elk hun eigen
kracht tot de kraaien waarvan de bazen elke kracht kunnen gebruiken als ze maar een tand van een
van de mensen van de kaste hebben.
Ook is het boek zó origineel, vooral als het op de magie aankomt die in het boek wordt beoefent.
Het zit ook vol met spannende elementen, want ze worden constant bijna ingehaald door mensen
die hen willen doden.
Maar het mooiste vind ik de regel van de kraaien, zorg voor je eigen mensen. Wat vooral betekent
dat de kraaien elkaar altijd steunen, ook al leven ze in een wereld waar de andere kasten hen liever
kwijt dan rijk zijn.


Het boek is echt een aanrader! Hoofdzakelijk als je van fantasierijke en avontuurlijke boeken houd.
Daarnaast moet je ook niet vies zijn van een aantal gruwelijke gebeurtenissen, zoals tanden
gebruiken voor magie of kelen die doorgesneden worden.
Het verhaal speelt zich grotendeels chronologisch af, met kleine terugblikken van Fie naar haar
kindertijd. Ook verloopt het verhaal redelijk rustig, met veel reizen en af en toe een tussenstop bij
een stad. Maar regelmatig moeten de hoofdpersonages zich plotseling verstoppen, vaak omdat er
iemand die op hen jaagt te dichtbij komt.


Mijn favoriete personage is ook gelijk de hoofdpersoon Fie. Ze is echt een heel interessant
personage omdat ze door het boek heen zich ontwikkeld. In het begin is ze een stoer meisje met
twijfels of ze wel baas wil worden. Maar als het op haar aankomt neemt ze de leiding en neemt de
prins en de lijfwacht mee naar hun eindbestemming. Ze leert hoe ze genade moet brengen en de
tanden te gerbuiken. Aan het einde van het verhaal is het een sterke vrouw die veel heeft geleerd.
Aan het einde wordt Fie de baas van haar groep kraaien/haar familie en gaan ze weer op zoek naar
pestslachtoffers. Maar hier moet Fie ook Tavin verlaten, in ieder geval voor een tijdje.


Het is een mooi einde, maar ik ben heel benieuwd wat de andere kasten ervan vinden dat de kraaien
de bescherming krijgen van de haviken. Eveneens ben ik nieuwsgierig naar wat voor koning Jasimir
wordt en hoe lang koningin Rhusana nog koningin blijft.
Maar bovenal vraag ik me af naar wanneer Fie en Tavin elkaar weer vinden


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.