Lucy en Donker (4+)

Het is midden in de nacht en Lucy ligt wakker. Het is haar veel te stil en ze kijkt uit naar het ochtendgloren. Ze staart naar een streep licht bij de deur die een stukje open is. Wanneer de deur dichtvalten het helemaal donker wordt in Lucy’s kamer, klinkt er een opgewekte stem die zegt blij te zijn dat er eindelijk ruimte is. Lucy schrikt en doet vlug het licht aan. Bibberend vraagt ze wie er heeft gesproken. De stem komt onder haar bed vandaan en vraagt haar het licht weer uit te doen. Wat het ook is, het kent Lucy’s naam, hoe haar beer heet en dat ze haar lievelingspyjama draagt. Lucy kijkt dan onder haar bed en ziet niets. Het is donker. Laat Donker nu de naam zijn die bij de stem hoort. Donker stelt Lucy gerust. Duisternis is niet eng. Lucy durft zelfs met haar beer Watje onder haar arm buiten de nacht in te gaan en te ontdekken dat de nacht geheimen kent die alleen door Donker kunnen bestaan.        

Rogaar schreef de tekst en maakte de illustraties van Lucy en Donker (Querido, 4+), een prentenboek dat een ode aan de nacht brengt. De tekeningen nodigen uit om heel goed te kijken, zoals je dat zelf ook zou doen tijdens een nachtwandeling. Zie ik dat nu goed? Is dat wat ik denk dat het is? Rogaar geeft de lezer in de duisternis alle ruimte voor verbeelding. Haar tekenwerk in de dichtbundel Plassen op schrikdraad van Simon van der Geest was al van een hoog niveau, in Lucy en Donker doet ze er nog een schepje bovenop in wat met een gerust hart een van de opmerkelijkste prentenboeken van 2025 genoemd kan worden. Het leent zich om voor te lezen in groep 1 en 2 po, maar zal net zo goed in de smaak kunnen vallen bij oudere kinderen, tieners en zelfs volwassenen.